Op zaterdag 11 april zal in de Singelkerk in Amsterdam de elfde Menno Simonslezing worden gehouden. Theatermaker, columnist en schrijver Rebekka de Wit zal de lezing verzorgen met als titel ‘ruimte als verzet’
Een plek van verzet. Een hoopje mensen, samen op een plek midden in de stad. Een plek die niet bedoeld is om doorheen te haasten, maar om in te verblijven. Een onverwachte ruimte, ingeklemd tussen kerstballenoutlets en schreeuwerige reclameborden. Wat je precies zegt of doet in die ruimte lijkt soms minder van belang dan het simpele feit dat je er bént. Met elkaar. Dat je je als groep verzamelt op een plek die niet bedoeld is om te kopen, te optimaliseren. Een plek waar je meestal moeilijk met de auto kan komen en die nu bijna een verzet tegen dat ding lijkt. En verzet tegen de snelheid, het individuele karakter ervan: een stalen karretje dat maar blijft razen, die het tempo en de richting van onze wereld dicteert. Het raast maar door.
Tegenover die onstuitbare beweging staat de kerk – een plek waar de motor tot stilstand komt. Een ruimte zonder auto’s, zonder haast, zonder consumptiedruk. Precies daardoor wordt de kerk een plek van verzet. Niet door grote gebaren, maar door aanwezigheid. Door het weigeren om mee te razen.
Rebekka de Wit (1985) is schrijver en performer. Ze studeerde in 2011 af aan de opleiding Woordkunst aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Vanaf 2016 nam ze samen met Freek Vielen en Suzanne Grotenhuis de artistieke leiding over van theater deTijd. Samen vormden ze het om tot De Nwe Tijd. In 2022 stopte ze als vast lid van het gezelschap. Vanaf 2025 vormt ze samen met Anoek Nuyens en Erik Whien Bureau Vergezicht. Het gezelschap maakt onderzoekende en meeslepende verhalen (o.a. theaterproducties, podcasts en teksten) over macht, klimaat en gedeelde verantwoordelijkheid., waaronder het alom geprezen ‘De zaak Shell’.
Ook schreef ze onder andere de essaybundel Afhankelijkheidsverklaring, over het meest vanzelfsprekende en over wat die vanzelfsprekendheden verzwijgen. Waarom probeert iedereen uitdagingen te maken van zijn doodsangsten? Hoe komt het dat afhankelijkheid wordt gezien als falen? Afhankelijkheidsverklaring legt bloot wat onze vanzelfsprekendheden verzwijgen en komt tot pijnlijke conclusies over hoe (on)vrij, (on)afhankelijk en (on)geëmancipeerd we eigenlijk zijn.
De Menno Simonslezing is gratis toegankelijk. Aanmelden is niet nodig. De lezing start om 16:00.
Menno Simonslezing is een initiatief van de Algemene Doopsgezinde Sociëteit, de overkoepelende organisatie van de Nederlandse doopsgezinden. Met de lezing wil zij kerk en wereld bij elkaar brengen rondom een thema dat past bij de doopsgezinde identiteit. De lezing is vernoemd naar de Nederlandse kerkhervormer Menno Simons, grondlegger van de internationale doopsgezinde geloofsgemeenschap. De voorgaande lezingen werden gehouden door achtereenvolgens Abram de Swaan, Louise Fresco, Hans Achterhuis, Maurits Groen, Erik Borgman, Petra Stienen, Jan Terlouw, Joris Luyendijk, Esmah Lahlah en Irene van Staveren.
Foto: Sofie Gheysens